DIRK DE SMID, OP WEG NAAR GAMBIA


Han en Dirk tijdens
het wandelweekend St. Hubert

Overzicht van de brieven:

  • 7e brief
  • 6e brief
  • 5e brief
  • 4e brief
  • 3e brief
  • 2e brief
  • 1e brief
  • Foto's:
    Overzicht op witte achtergrond, niet compleet, let op grote laadtijd.

     

    In onderstaande brief ook een passage over de NKBV zwerftocht van St. Hubert naar Bertogne, begin maart 2003.

     

    Van: Dirk Zandstra
    Onderwerp: frankrijk verslag 5
    Datum: donderdag 6 maart 2003 21:26:34 +0000

    hallo allemaal
    weer een verslag je van de smid uit fankrijk
    de arbeid hier is rustig en verloopt erg lekker ben momenteel bezig een
    vrijhangend balkon te bouwen voor nieuwe bewoners
    en ik moet zeggen dat ikmezelf weer aardig overtref
    het is een bouwerk van 3.50m x 2m
    en hangt net als een boekenplank aan de muur

     


    bezig met balkon

     


    balkon hangt

     

    het pompje dat we hier gemaakt hebben is in staat
    om 195 liter per uur te verplaatsen
    dus de proef is gelukt

     


    de ruine, het witte paaltje op de voorgrond is het pompje

     


    het pompje wat in staat is om 195 l/ uur te pompen

     


    hij werkt

     

    op dit moment doe ik wat kleine klusjes die mij al een tijd ergeren
    en die hier maar blijven liggen
    zoals een smeedijzeren deurkruk maken die een moderne moet vervangen
    en een smeedijzeren hekje dat te smal is wat breeder maken

     


    smeedijzeren hekje breder maken

     

    en wat dacht je van een oude norton motor uit 1939 opknappen
    na 7 jaar diepe rust van het beestje kwam hij uit de stal
    een kleine inspectie leerde dat er toch meer moest gebeuren dan alleen maar de kurkjes van de benzine kraan
    toch kon ik het niet laten hem weer de adem in te blazen door er een beetje bezine in de kop te gieten
    na twee keer trappen en wat lieve woorden was er weer een heerlijk plofend geluid te horen
    samen met de eigenaar een paar gezellige avondjes sleutelen en info van het internet ziet de techniek van toen er weer prachtig uit

     


    oude norton voor revisie

     

    binnen kort meer over deze schoonheids kuur
    ook ben ik nog een veldsmidse aan het bouwen om te gaan smeden
    op de sloop hier in de buurt waar ik het de vorige keer al overhad heb ik een flink brok ijzer gevonden wat kan dienen als aambeeld
    vandaag heb ik er de eerste dingen al op plat geslagen
    wat een kik om weer net als vroeger op het ijzer te beuken
    de smidse bouw ik van een velg van een oude eend
    deze is prachtig van vorm en helemaal dicht
    ik las er een pijp op die ik kan afsluiten met een kraan
    daarop een stofzuiger die blaast ipv zuigen en ,viola´
    nu nog de steenkooltjes ,and the smith is back ´ (dit is engels)

    ook heb ik voor het eerst een aardbeving meegemaakt
    op een avond zat ik leuk met een mede vrijwilliger te kletsen
    toen we een gerommel hoorden
    even keken we elkaar aan en dachten wiens maag is het, maar toen de hele
    zaak aan het schudden raakte wisten we genoeg
    het was een enge ervaring als alles zo trilt er was geen schade
    maar we waren wel onder de indruk

    ook heb ik afgelopen weekend weer op mijn stalen ros over de franse wegen gescheurd en ik moet wederom bekennen dat het een ridderlijk gevoel gaf
    de reis ging deze keer terug ,richting ardennen ,in de buurt van st-hubert waar ik me weer onder het voetvolk van de nkbv zou begeven
    om met de benenwagen tientallen km te verslinden
    maar al gauw werdt mijn gevoel van van vrijheid ondermijnd
    door luidt toeterende vehicels van de lokale fransosen
    die koste wat koste mij wilden inhalen
    hier golden andere regels merkte ik
    en al gauw maakte ik luidkeels de vergelijking met de zaadjes van de eikeboom
    nee, geef mij maar het platte land
    ook aan de schijnwerpers op mijn ros hadden ze een hekel

     


    Han en ik onderweg met st- hubert weekend

     

    de wandel tocht was weer zo als vanouds erg mooi
    een deel van de tocht had ik in het verleden ook al eens gelopen
    wat mij weer warme herinneringen opriep
    dit zou voor mij de laatste tocht worden die ik met nkbv mee kon lopen
    en ik was blij dat de meeste wandel vrienden er waren
    Rinze en Carla waar ik al jaren de mooiste tochten mee loop
    en mijn grootste wandel maat Han in het bijzonder
    we hadden heel wat bij te praten en ondertussen schoven de kilometers
    onder onze voeten door ,elke keer verbaasde ik me weer hoe
    we weer onze weg vonden door de kaartundigheid van Han

     


    even een bakkie

     


    ik denk dat ik het hem nu wel alleen kan laten doen

    we hebben over de mooiste paadjes gelopen en door de dichtste
    bossen gestruint en zelfs met gevaar voor eigen leven over de
    landingsbaan van een vliegveld gelopen en ons niks van
    bordjes prive aangetrokken ,nee daar moeten we niks van hebben
    de horeca is in dit deel van belgieé erg wiselend ,zo wordt je
    vriendelijk bediend door een lief oma,tje en zo door een liefhebbertje
    van heksen die na een misbestelling haar toverkreten door de zaak krijste
    nee ook daar moeten we niks ,meer, van hebben
    de laatste uren sloeg de regen toe en werden we erg nat
    nog even wat drinken in de kantine en dan naar huis.

     


    tenten kamp

     

    de terug tocht was minder het werdt vroeg donker,
    of het was omdat ik later weg ging
    efin , het begon al gauw weer te regenen en dit hadden mijn
    ros en ik nog niet gehad ,ik liet de teugels even vieren
    nu was het zaak om de juiste snelheid te vinden
    te snel ,zie je geen afstand
    te langzaam , heb je steeds water op je vizier
    bij de grens in luxenburg moesten we even rusten en de nodige mineralen tot ons nemen
    er stonden ook een drietal colega ridders van de weg bij een ,,hangtafel``te drinken toen ik weer zou vertrekken
    trots zette ik mijn helm op terwijl ze mij minachtend gadesloegen
    ik zou ze wel even een poepie laten ruiken dacht ik
    ik sprong in het zadel starte en ...bliksekater mijn
    paardje hij bokte ,nog een keer en hij bokte weer,
    achter mij hoorde ik een vreselijk gelach
    een korte blik en ik zag dat de ketting met slot nog aan het voorwiel zat
    nu hoorde ik ze gillen van het lachen ,de dikzakken!
    eindelijk kon ik vertrekken ,zo als een goed man betaamd
    heb ik nog vriendelijk dag gezwaaid ,door een plotselinge kramp
    kon ik slechts één vinger gebruiken .
    na 3 uur was ik weer terug op het kasteel

    binnenkort ga ik weer verder met mijn reis ik heb het hier op
    Ecolonie erg naar mijn zin en vindt het best moeilijk
    om weer verder te gaan , maar ik wil het toch gaan ondernemen
    eerst zal ik nog een smeedijzeren hek hier in de buurt gaan maken
    ik hoop binnenkort een paar fotos te laten zien
    ook heb ik bericht gehad van de gambia man we zullen elkaar
    daar niet treffen maar zijn huis is beschikbaar en ik
    zal de stoom voorziening gaan repareren , dit is een agregaat,
    het lijk me een leuke uitdaging
    ga morgen hier in de buurt nog een geiser maken en dan is de week al weer om
    nou mensen dit was het voor deze keer
    wordt vervolgt

    groeten dirk ,,on the road to Gambia´´

     

     

     

    Naar de volgende pagina