hallo allemaal
weer een verslag je van de smid uit fankrijk
de arbeid hier is rustig en verloopt erg lekker ben momenteel bezig een
vrijhangend balkon te bouwen voor nieuwe bewoners
en ik moet zeggen dat ikmezelf weer aardig overtref
het is een bouwerk van 3.50m x 2m
en hangt net als een boekenplank aan de muur
bezig met balkon
balkon hangt
het pompje dat we hier gemaakt hebben is in staat
om 195 liter per uur te verplaatsen
dus de proef is gelukt
de ruine, het witte paaltje op de voorgrond is het pompje
het pompje wat in staat is om 195 l/ uur te pompen
hij werkt
op dit moment doe ik wat kleine klusjes die mij al een tijd ergeren
en die hier maar blijven liggen
zoals een smeedijzeren deurkruk maken die een moderne moet vervangen
en een smeedijzeren hekje dat te smal is wat breeder maken
smeedijzeren hekje breder maken
en wat dacht je van een oude norton motor uit 1939 opknappen
na 7 jaar diepe rust van het beestje kwam hij uit de stal
een kleine inspectie leerde dat er toch meer moest gebeuren dan
alleen maar de kurkjes van de benzine kraan
toch kon ik het niet laten hem weer de adem in te blazen door er een
beetje bezine in de kop te gieten
na twee keer trappen en wat lieve woorden was er weer een heerlijk plofend
geluid te horen
samen met de eigenaar een paar gezellige avondjes sleutelen en info van
het internet ziet de techniek van toen er weer prachtig uit
oude norton voor revisie
binnen kort meer over deze schoonheids kuur
ook ben ik nog een veldsmidse aan het bouwen om te gaan smeden
op de sloop hier in de buurt waar ik het de vorige keer al overhad
heb ik een flink brok ijzer gevonden wat kan dienen als aambeeld
vandaag heb ik er de eerste dingen al op plat geslagen
wat een kik om weer net als vroeger op het ijzer te beuken
de smidse bouw ik van een velg van een oude eend
deze is prachtig van vorm en helemaal dicht
ik las er een pijp op die ik kan afsluiten met een kraan
daarop een stofzuiger die blaast ipv zuigen en ,viola´
nu nog de steenkooltjes ,and the smith is back ´ (dit is engels)
ook heb ik voor het eerst een aardbeving meegemaakt
op een avond zat ik leuk met een mede vrijwilliger te kletsen
toen we een gerommel hoorden
even keken we elkaar aan en dachten wiens maag is het, maar toen de hele
zaak aan het schudden raakte wisten we genoeg
het was een enge ervaring als alles zo trilt er was geen schade
maar we waren wel onder de indruk
ook heb ik afgelopen weekend weer op mijn stalen ros over de
franse wegen gescheurd en ik moet wederom bekennen dat het een ridderlijk
gevoel gaf
de reis ging deze keer terug ,richting ardennen ,in de buurt van
st-hubert waar ik me weer onder het voetvolk van de nkbv zou begeven
om met de benenwagen tientallen km te verslinden
maar al gauw werdt mijn gevoel van van vrijheid ondermijnd
door luidt toeterende vehicels van de lokale fransosen
die koste wat koste mij wilden inhalen
hier golden andere regels merkte ik
en al gauw maakte ik luidkeels de vergelijking met de zaadjes van de
eikeboom
nee, geef mij maar het platte land
ook aan de schijnwerpers op mijn ros hadden ze een hekel
Han en ik onderweg met st- hubert weekend
de wandel tocht was weer zo als vanouds erg mooi
een deel van de tocht had ik in het verleden ook al eens gelopen
wat mij weer warme herinneringen opriep
dit zou voor mij de laatste tocht worden die ik met nkbv mee kon lopen
en ik was blij dat de meeste wandel vrienden er waren
Rinze en Carla waar ik al jaren de mooiste tochten mee loop
en mijn grootste wandel maat Han in het bijzonder
we hadden heel wat bij te praten en ondertussen schoven de kilometers
onder onze voeten door ,elke keer verbaasde ik me weer hoe
we weer onze weg vonden door de kaartundigheid van Han
even een bakkie
ik denk dat ik het hem nu wel alleen kan laten doen
we hebben over de mooiste paadjes gelopen en door de dichtste
bossen gestruint en zelfs met gevaar voor eigen leven over de
landingsbaan van een vliegveld gelopen en ons niks van
bordjes prive aangetrokken ,nee daar moeten we niks van hebben
de horeca is in dit deel van belgieé erg wiselend ,zo wordt je
vriendelijk bediend door een lief oma,tje en zo door een liefhebbertje
van heksen die na een misbestelling haar toverkreten door de
zaak krijste
nee ook daar moeten we niks ,meer, van hebben
de laatste uren sloeg de regen toe en werden we erg nat
nog even wat drinken in de kantine en dan naar huis.
tenten kamp
de terug tocht was minder het werdt vroeg donker,
of het was omdat ik later weg ging
efin , het begon al gauw weer te regenen en dit hadden mijn
ros en ik nog niet gehad ,ik liet de teugels even vieren
nu was het zaak om de juiste snelheid te vinden
te snel ,zie je geen afstand
te langzaam , heb je steeds water op je vizier
bij de grens in luxenburg moesten we even rusten en de nodige
mineralen tot ons nemen
er stonden ook een drietal colega ridders van de weg bij een ,,hangtafel``te
drinken toen ik weer zou vertrekken
trots zette ik mijn helm op terwijl ze mij minachtend gadesloegen
ik zou ze wel even een poepie laten ruiken dacht ik
ik sprong in het zadel starte en ...bliksekater mijn
paardje hij bokte ,nog een keer en hij bokte weer,
achter mij hoorde ik een vreselijk gelach
een korte blik en ik zag dat de ketting met slot nog aan
het voorwiel zat
nu hoorde ik ze gillen van het lachen ,de dikzakken!
eindelijk kon ik vertrekken ,zo als een goed man betaamd
heb ik nog vriendelijk dag gezwaaid ,door een plotselinge kramp
kon ik slechts één vinger gebruiken .
na 3 uur was ik weer terug op het kasteel
binnenkort ga ik weer verder met mijn reis ik heb het hier op
Ecolonie erg naar mijn zin en vindt het best moeilijk
om weer verder te gaan , maar ik wil het toch gaan ondernemen
eerst zal ik nog een smeedijzeren hek hier in de buurt gaan maken
ik hoop binnenkort een paar fotos te laten zien
ook heb ik bericht gehad van de gambia man we zullen elkaar
daar niet treffen maar zijn huis is beschikbaar en ik
zal de stoom voorziening gaan repareren , dit is een agregaat,
het lijk me een leuke uitdaging
ga morgen hier in de buurt nog een geiser maken en dan is de week
al weer om
nou mensen dit was het voor deze keer
wordt vervolgt
groeten dirk ,,on the road to Gambia´´