In de namiddag arriveren we in het dal wat we als kampeerplek op het oog hebben. Wild kamperen is wel leuk, maar met deze kou zou het niet verkeerd zijn om een kampvuur te maken. Het is echter de vraag of dat wel gaat lukken met alle sneeuw en nattigheid. Echt serieus vriezen doet het niet... Uiteindelijk bleek onze kou-bestendigheid mee te vallen. We hebben ons kampje op een eilandje langs de rivier rond vijf uur opgezet, en het nog ruime tijd buiten uitgehouden, zonder de warmte van een kampvuur. Gekookt, gegeten en gepraat en toen werd het tijd de warme slaapzakken in te kruipen.

Een laantje langs een rivier, die als een zwarte geul door de sneeuw loopt (foto Ellen)

De volgende dag vervolgden wij onze tocht rondom het meer. Het landschap blijft even wonderschoon. We lopen goed door zodat wij tijdig weer in Liefrange terug kunnen zijn, om daar het Oudjaar voor te bereiden.
In Liefrange halen we de auto op, om deze ergens anders neer te zetten, op een plaats waar we makkelijk met bagage (onder meer droog hout!) naar ons jaarwisselingskampeerplekje te lopen. Ik ben zo slim om de auto op een ongelukkige plek in de besneeuwde berm vast te zetten, zodat ie er niet uit wil. Na wat geklungel lukt dat uiteindelijk wel. We besluiten een andere parkeerplaats voor de auto te zoeken.
Zuchtend onder de zware last van flessen wijn, blikjes bier, een warme maaltijd en een wanstaltige hoeveelheid droog hout sjokken we langs de bosweg omhoog naar ons beoogde kampplaatsje voor die nacht. Dat plekje wordt al gauw gevonden. Met hulp van een waxinelichtje wil het kampvuur het wel doen, en brengen wij een prima avond door. Helaas blijken de Luxemburgers wat meer aan vuurwerk te doen dan de Duitsers uit de Eifel. Vorig jaar zagen we in Gruenental twee vuurpijlen, en dat was het toen. Maar dat alles mag de pret niet drukken van het kampeerplekje met kampvuur.
De volgende ochtend wandelen we het nieuwe jaar in.

Twee wandelaars, die het nieuwe jaar 2001 zijn ingewandeld (foto Ellen)