|
|
|
Voettocht Alcaraz- en Segura-gebergte, midden-Spanje
|
VERSLAG:
verslag deel 1: het volledige gezelschap dag 1
2
3
4
5
6
verslag deel 2: Margriet en Hardo dag 7a
8a
9a
10a
verslag deel 3: het vervolg met vier wandelaars dag 7b
8b
9b
10b
11b
12b
13
14
15
printversie in vijf pagina's, start
|
OVERIG:
voorpagina Alcaraz ¤ --- startpagina verslag ¤ --- deelnemers ¤
praktische informatie:
kaarten ¤ --- openbaar vervoer ¤ --- gebiedsinformatie ¤ ---
links ¤
|
|
Zaterdag 05 mei
Over de kou in Spanje, op zoek naar warmte langs de GR
Tot een uur of half vijf geen oog dicht gedaan vanwege de kou. Dan besluit ik dat het allemaal een beetje unfair verdeeld is, ik met mijn dunne superlichtgewicht zomerslaapzak en 1cm dikke schuimrubber matje zodat ik de tent in zijn geheel kan dragen en Hardo een Therm-a-rest mat en dikkere (en twee keer zo zware) slaapzak in zijn rugzak kwijt kan. Dus ligt Hardo lekker in zijn nakie zonder het koud te hebben te slapen en word ik alleen al door het geklapper van mijn tanden wakker gehouden. Dat moet anders kunnen. Een beetje wrikken, duwen en schuiven en ja, ik pas er best bij op het 51cm. brede Therm-a-rest matje.
Hmmm, toch nog geslapen. Eenmaal buiten is het weer koud natuurlijk, maar de muesli met warme melk smaakt er des te beter om. Voor ons vertrek richting Spanje waren we nog bang dat we het te warm zouden krijgen.
Door de dichte mist banen we onze weg omhoog door het struikgewas in een poging om over de kam te komen. Boven missen we het pad en dalen te ver af, het kost enige overredingskracht om Ellen weer naar boven te praten, maar het loont. Een prachtig paadje, ruig, rotsachtig, verlaten, mistig, hagel, mystieke sfeer. Door een kloof, een droge bedding van een klein, smal riviertje, een verdwaald GR teken.
|
|
|
|
VERWIJ-
ZINGEN
naar
verwante
sites: |
|
|
|
|
|
|
Wederom breekt de zon door op het moment dat we onze lunch willen nuttigen bij een vervallen huis op de Dehesa de las Almenaras. Ellen en Aart geven zich over aan de fotografie hobby, Henk en Henk zoeken water en met zijn zessen eten we lekker in het zonnetje. Genietend van dezelfde zon dalen we verder af richting Riopar. De GR raken we zo hier en daar kwijt, maar wat we ook doen, hij kruist ook steeds weer ons pad. Op de meest vreemde plaatsen ontdekken we de gebruikelijke roodwit strepen, als we ze nodig hebben zijn ze er niet. De lavendel en allerlei andere plantjes bloeien in overvloed, vooral eerste is welkom, omdat je er erg lekker van gaat ruiken als je hem fijnmaalt tussen je vingers. Een soort natuurlijke deodorant zal ik maar zeggen. Rondom en door Riopar is het asfalt stampen om te voorkomen dat we nog een kam over moeten (in de groep is enig verzet gerezen tegen 'onnodig' klimmen en dalen). Asfaltvoetjes en regen moedigen aan tot een stevig tempo richting de plaats waar Henk M al eens gekampeerd heeft tijdens een eerder gelopen tocht in dit gebied. Een door mij op de kaart uitgezochte afsteker lijkt aanvankelijk de verkeerde kant op te gaan, een GR teken geeft me toch gelijk.
Prachtige kampeerplek, er passen exact drie tentjes, heel knus. Er worden wat boodschapjes gedaan, er wordt in de zon gezeten, hout gesprokkeld, spulletjes gedroogd, geschreven, gekletst, alles in afwachting van de wijn die gaat komen. Hoewel Aart heimwee heeft naar vrouw en dochter, zorgt hij voor het citaat van de dag. Hij wil zijn slaapzak te drogen leggen op de tent die hij met Ellen deelt, hij bedenkt zich echter: "Laat ik dat maar niet doen, dat vindt moeder Overste vast niet goed".
dag 3 van het winterkamp naar Noguera
legenda |
|
|
|
|
|
|
NKBV
hart voor het milieu
