|
|
|
Voettocht Alcaraz- en Segura-gebergte, midden-Spanje
|
VERSLAG:
verslag deel 1: het volledige gezelschap dag 1
2
3
4
5
6
verslag deel 2: Margriet en Hardo dag 7a
8a
9a
10a
verslag deel 3: het vervolg met vier wandelaars dag 7b
8b
9b
10b
11b
12b
13
14
15
printversie in vijf pagina's, start
|
OVERIG:
voorpagina Alcaraz ¤ --- startpagina verslag ¤ --- deelnemers ¤
praktische informatie:
kaarten ¤ --- openbaar vervoer ¤ --- gebiedsinformatie ¤ ---
links ¤
|
|
Maandag 07 mei
Avontuur bij Moropeche, lekker badderen
Een lange klim door de bossen
foto: Margriet
We nemen de tijd, voor we vertrekken mag de zon boven de bergkam uit rijzen en onze tentjes opdrogen. Dan een klein stukje omhoog. Op de hoogvlakte waaieren we uiteen, ieder even met zijn eigen gedachten. Aan de zuidoost zijde pikken we het pad op, om het direct weer te verlaten en woest struinend een helling met veel los puin en prikstruiken naar beneden te bedwingen richting Moropeche.
Moropeche zelf is een zeer rustig, half verlaten, slapend dorpje. Een enkel oud vrouwtje groet ons nieuwsgierig en wat mannen zijn terug te vinden op de terrassen rond het dorp. We vinden een paadje wat door de ene kloof gaat zodat we langs de volgende kunnen lopen. Het paadje lost op in het stuikgewas daar waar we zo ongeveer eens willen afdalen. Aan de overkant zien we een heel duidelijk pad uit de kloof omhoog komen, dus dat moet kunnen. Beneden moet door hoge rietstruiken een weg gebaand worden op zoek naar een doorwaadbare plaats. Schoenen uit, sandalen aan, water in. Niet te geloven, de lunchplaats hier is zo mogelijk nog mooier dan de vorige, een heerlijke speelplaats met water, een waterval, trapsgewijze rotsblokken, zon. In het Hof der Eden wordt uitgebreid gepoedeld in het koude water. Aart heeft wat moeite met de temperatuur van het water, maar wordt door collega wandelaars voorzien van zoveel spattend water dat onderduiken het enige redmiddel is.
 Wandelen door de rivier
foto: Margriet
|
|
|
|
VERWIJ-
ZINGEN
naar
verwante
sites: |
|
|
|
|
|
Heerlijk badderen in de rivier bij Moropeche!!!!
foto: Margriet
De zon kent haar plaats en verdwijnt zo nu en dan achter lieflijke wolkjes als het tijd wordt om onze tocht omhoog klimmend aan de andere zijde van de kloof te vervolgen. Springend van rotsblok naar rotsblok lopen Ellen en ik voor de groep uit. Achter me hoor ik een paar schoenen die op onfortuinlijke wijze met een rotsblok in aanraking komen, een kreet in de trant van: "Wat ben ik toch aan het klunzen vandaag". Ik draai me om en ben precies op tijd om Ellen middenin en poel water te zien plonzen met rugzak en al. Het enige wat gespaard blijft voor het water is het fototoestel wat ze op haar buik draagt.
Na een uurtje wandelen wordt het zo ongeveer tijd voor een route omhoog. Er is ook een paadje, gelukkig niet helemaal tot boven, maar tot halverwege de helling. We hebben vandaag nog niet gestruind, dus dat kan best. Het is hard werken omhoog, blote benen worden opengehaald aan de stugge struiken, zwoegend proberen we die zoveel mogelijk te vermijden. Henk en Aart hebben er geen lol meer in, dat komt pas echt tot uiting als ik goed en wel boven te laks ben om te oriënteren en met aandacht op de kaart te kijken en vrolijk kletsend met Ellen de hele groep ruim een half uur de verkeerde kant op laat lopen. Ja, het is mooi, het loopt even lekker op het brede pad. Langzaam dringt het tot Ellen en mij door dat dit landschap te breed is vergeleken met de hoogtelijntjes op de kaart. Het ongenoegen komt tot uiting als de zes mensen weer verzameld zijn. Hoewel ik geen voorstander ben van omkeren, zie ik ook wel in dat er tochtgenoten zijn die een beetje aan het einde van hun latijn zijn en graag op zoek gaan naar een slaapplaats. Terug dus. Bij Boche worden we nieuwsgierig bekeken door de landarbeiders, stiekem ergens gaan staan is geen optie meer. Bij het eerste huisje in het dorp ontvangt een oud vrouwtje ons zeer vriendelijk. We vragen om water en zoals gebruikelijk in kleine dorpjes krijg je dan per persoon netjes een glas gevuld met water aangereikt. Alsof je zo'n tocht zou maken zonder water mee te nemen. Maar we mogen kamperen op een terras wat niet in gebruik is.
Ellen is hier net uit
de rivier gekrabbeld, helemaal nat
foto: Margriet
Het door ons uitgezochte terras blijkt vergeven van de dierenbotten, het lijkt wel een begraafplaats.
Margriet met geit
foto: Ellen
|
Een verkenningstocht door het dorp met Hardo en Henk H. levert een mogelijkheid tot kroeg op. Het is wat vaag, de naam Bar Antonio doet het vermoeden rijzen dat deze nog wel eens open kon gaan als de arbeiders van het land komen.
Het vermoeden blijkt correct als we na het eten, wat bestaat uit een in elkaar geflanst prutje van groentesoep, linzen en pasta, gezamenlijk het dorp in trekken. Heerlijk na zo'n dag, even lekker nuchter lachten om alle ontberingen en nagenieten van de mooie tocht met zes biertjes op tafel. Het Spaanse weerbericht voorspelt nog geen hoogzomer, de bus naar Yeste gaat donderdag, daar gaan we niet op wachten, brood kunnen we morgenochtend halen bij Isabella, maar zij heeft geen bordje op de deur. Nog een rondje echt Spaanse Ponce Caballero om het af te leren.
|
|
|
|
|
|
NKBV
hart voor het milieu
