|
|
Wandelverhalen en -verslagen
|
|
VERVOLGPAGINA
|
 |
Beelden van een voettocht door een prachtig gebergte in noordoost Turkije
|
dia 65 Ellen
Op deze dia dalen we af door het dal dat begint in de Vlakte van de Zeven Meren en uitkomt bij het plaatsje dat lokaal Uzankavak heet. Het is een schitterend dal waar ook veel bloemen bloeiden, onder andere veel papavers.
Het is ongeveer hier dat het landschap begint te veranderen. We komen uit een golvende hoogvlakte die heel steenachtig is, en komen nu in bergachtig gebied met veel bossen, maar ook met weilanden, zoals op de volgend platen is te zien.
|
dia 66 Ellen
Hier is het plaatsje Uzankavak in de verte te zien. Het is een zeer warme dag. In Uzankavak zullen we bevoorraad worden door de sympathieke chauffeur die de reisorganisatie heeft ingehuurd.
Vanwege de hitte vragen we hem of hij ons naar de pas omhoog kan brengen met zijn busje. Hij voelt er niet zoveel voor want hij heeft die route (een halfverharde weg) nog nooit gereden. Eerst probeert hij voor ons een open vrachtauto te regelen, maar als de chauffeur niet terug komt besluit hij ons toch te brengen. Hij is heel zenuwachtig en zegt eerst dat alleen de bagage meekan. Vervolgens vindt hij het toch goed dat ook wij meegaan. Heel gespannen rijdt hij ovr de hobbelige wegen en klimt de bus steeds hoger totdat de bus begint te roken... We springen er snel uit, alleen Kitty zal met hem en zijn maat mee naar boven rijden. Hier nemen we ook afscheid van Maurice, die vanwege een knieblessure rust zal nemen. In de brandende warmte lopen we langzaam verder, in de hoop dat de chauffeur ons straks komt halen. Dat gebeurt gelukkig, door een opgeluchte chauffeur die zegt dat het erg is meegevallen.
Boven vinden we een mooie kampplaats met een schitterend uitzicht op het doel van ons streven: het Kaçkar-massief.
Maar eerst moeten we nog naar beneden naar de ruige Çoruh-kloof. Onderweg komen we nog een aantal charmante dorpjes tegen, omgeven door weilanden en bossen.
|
dia 96 Ellen
Hier zien jullie Ton en Martin tussen de jongetjes in één van de dorpen die we onderweg tegen kwamen.
|
dia 101 Ellen
Ze zijn in Turkije nog niet helemaal aan wandelaars gewend, want op deze dia is te zien hoe een deel van de groep werd gecontroleerd door iemand die beweerde dat hij daartoe het recht had. Ik en Martin, die achterop liepen, waren toen al gecontroleerd.
|
|
|
|
NKBV
hart voor het milieu
