21/8/1999
Larche - Lac Lauzanier
Vanochtend om 8 uur met de slaaptrein in Gap aangekomen met een uur
vertraging. Vervolgens met een bus naar Barcelonette gereden (terrasje,
krantje, inkopen doen) en daar per taxi naar Larche (1750 meter); het beginpunt
van de trektocht. Om 12.30 uur aangelopen naar Pont Rouge. Mooie picknickplek.
Daarna nog een zwaar stukje klimmen naar het prachtige Lac Lauzanier. Hier
kamperen we op 2250 meter hoogte. Onderweg veel marmotten gehoord en gezien.
Heerlijk warm weer. Veel mensen bij het meer maar die lopen rond een uur
of zes allemaal weer naar het dal. Dan zijn we alleen. (550 meter geklommen).
22/8/1999
Lac Lauzanier - Bouzieyas
Wakker geworden aan het meer om 7.30 uur. Het is tegen het vriespunt
geweest dus een frisse nacht. 's Avonds nog een tijd naar de spelende marmotten
gekeken. Ze kwamen te voorschijn zo gauw de laatste wandelaars verdwenen.
Het duurt lang voordat de tent in de zon staat, maar we hebben alle tijd;
het wordt geen lange dag. Na in de zon ontbeten te hebben gaan we om 10.00
uur op stap. Schitterend weer. Strak blauw. De klim is pittig, langs meertjes
en marmotten. Langs steile wanden die tot 3000 meter reiken. Vooral de
laatste kilometer stijgt flink over grote keien, in de schaduw van een
loodrechte wand. Op de col Pas de la Cavale (in 1,5 uur naar 2671 m.) lekker
gegeten (sappige meloen). Prachtig panorama. Begin van de daling is steil
maar allengs wordt het beter. Nog even 200 m. klimmen naar Col des Fourches,
en dan dalen naar Bouzieyas (1800 m); dit ligt aan de weg naar de Col de
la Bonette die we zien liggen. Om 15.30 aangekomen in Bouzieyas worden
we al verwacht bij de Gite. Je kunt ook kamperen en dus verkiezen we de
tent boven het dortoir. Om 19.00 gegeten in de gite met twee Fransen en
een gezellige Engelsman die alleen de GR 5 loopt; in jaarlijkse etappes
van 1 a 2 weken. (Vandaag 600 m. geklommen en 1000 m. gedaald).
23/8/1999
Bouzieyas - St. Etienne de Tinee
Om 8.45 uur vertrokken, redelijk geslapen, niet koud. Mooi op tijd weg.
De klim naar Col Colombiere (2237 m.) is redelijk te doen, over een breed
pad. Op de top in 1,5 uur. Daar gegeten en vervolgens 740 m. dalen. Slecht
voor de daalspieren want soms is het steil. In 1 3/4 uur zijn we in St.
Dalmas le Selvage waar we een lekkere sandwich Fromage hebben verorberd.
Alleen lopen op koekjes en thee is ook niets. Daarna hebben we zelf een
variant gekozen. Dus niet naar Col d' Anelle. Om een extra klim en afdaling
te vermijden zijn we op niveau gebleven langs een oud kanaaltje dat helemaal
naar St. Etienne loopt. Prachtig aangelegd en bijna vlak. Het kanaal loopt
echter 500 meter door een berg heen via een uitgehouwen tunnel. Volgens
de cafe baas was de tunnel te doen. Er stond wel water in maar niet al
te veel. Dus kozen we voor de tunnel. Voor de echte tunnel begon liep het
kanaal eerst 20 meter door een rots. Dit eerste deel was zo laag dat we
moesten kruipen; de rugzakken bleven steken achter de houten stutten en
door de spierpijn en de benen ging het niet echt makkelijk. deze tunnel
was echter wel droog. De echte tunnel was gelukkig hoog genoeg om net te
kunnen staan, maar het water liep met een rotgang door de tunnel op weg
naar het kleine lichtpuntje in de verte. Met de hoofdlamp op zijn we snel
naar het einde gelopen. Na 50 m. liepen we al te soppen omdat het water
net te hoog was voor onze schoenen. Het was een hels kabaal in de tunnel
vanwege het stromende water. Bij het einde van de tunnel hebben we een
half uurtje de schoenen en de sokken gedroogd en droge sokken aan gedaan.
Recht onder ons lag St.Etienne de Tinee al te wachten. Vervolgens nog ongeveer
350 m. steil dalen naar St. Etienne de Tinee. Vanaf de tunneluitgang is
er een mooi uitzicht op het dorp en de vallee de Tinee. Om 17.00 uur kwamen
we bij de camping. Tijd voor een rustdag want we kunne bijna niet meer
lopen wegens de speirpin, veroorzaakt door het vele steile afdalen.
(350 m. geklommen en 1100 m. gedaald)
24/8/1999
Rustdag, gezellig dorp, terrasje, krantje, croissantje, Grande Foire,
schapenmarkt, bloedheet, veel spierpijn, Maison de la Parc du Mercantour.
Plan gemaakt om morgen via de kabelbaan omhoog te gaan en via de vallon
de Roya af te dalen. Eigen variant op de GR-5 omdat je zodoende een saai
stuk kunt vermijden en via een prachtig dal kunt lopen. 's Avonds een heerlijke
frisse salade gemaakt.
25/8/1999
St. Etienne de Tinee - Roya
Vandaag naar Roya. Je kunt een busje nemen naar Auron, maar ook de Telecabine
en vervolgens de stoeltjeslift naar Cime de la Berche (2270 m.). Gezien
de spierpijn, die nog niet weg is na de rustdag, kiezen we voor de kabelbaan.
Daarna moeten we door een kale skipiste-omgeving steil dalen en klimmen
naar Col de la Bouchiet. Daarna door naar Col du Chavalet alwaar we gegeten
hebben. Dan begint er een lange afdaling. Eerst op kaart, kompas en hoogtemeter
de juiste weg zoeken want we volgen niet de GR5. Er is zelfs geen pad t
eontdekken omdat hier werkelijk niemand loopt. Toch staat er een pad op
de kaart ingetekend en dat trace volgen we. Eerst door een diepe, droge
uitgesleten bedding van de Baou-Gallian tot 2100 m. Daar buigen we af om
een vaag pad verder omlaag te volgen. We doen rustig aan; het is bloedheet.
Uiteindelijk komen we bij een brug over de vallon de Roya. Hier staan nog
een aantal authentieke schuren voor herders en hun schapen. In Roya vertelt
de beheerder van de gite 's avonds dat er nog 6 a 7 kuddes van elke ongeveer
1000 schapen boven Roya in de zomer rondlopen. De vallon de Roya is prachtig
(veel lariks) en daalt licht naar het dorp. De gite is een oud verbouwd
pand. Om 16.00 uur aangekomen. Meteen de was gedaan en opgehangen. We zijn
de enige gasten. Na een paar biertjes om 19.00 uur heerlijk gegeten: Salade,
lasagna, kaas en chocoladetaart (230 m. geklommen 1000 m. gedaald).
26/8/1999
Roya - Gite de Longon (Vacherie de Roure)
Vandaag een lange dag. Het boekje geeft aan 7 uur lopen. Omdat de weersvoorspelling
voor het eerst niet goed is, regen en onweer worden voorspeld voor de namiddag,
vertrekken we vroeg. Om 8.30 uur zijn we op pad voor een klim van 4 uur
naar Col de Crousette (2480 m.). Het weer is goed. Eerst door een mooi
bos, vervolgens langs een cabane bergerie waar de schaapskudde al vertrokken
is. De honden en de herder zijn nog bij de cabane. Wij klimmen door tot
Barre de Salle Vieille. Daar rusten we even tussen de marmotten. De klim
gaat in etappes. Steile stukken wisselen zich af met plateaus. Op de col
waait het hard. Helaas moeten we daarna nog doorklimmen tot 2600 m. voordat
de daling begint onder de Mont Mounier. Het is een indrukwekkende plek
met hoge zwarte wanden. De daling gaat geleidelijk naar Col Moulines. (2000
m.). Daar dalen we een kleine 150 m. tot de Vallon Demant en daar pikken
we een makkelijk pad op dat boven de vacherie de Roubion en Vignols loopt.
Dan moeten we nog 280 m. stijgen naar de Portes de Longon.
Boven Vignols hebben we een mooit zicht op een schaapskudde die door
herder met honden gedirigeerd worden. Prachtig! Het is een bizarre omgeving.
Het barst van de grotten, pieken en vreemd gevormde rotsen. Omdat het onweer
nog steeds dreigt rusten we af en toe heel kort en vanaf Portes de Longon
bereiken we het plateau alwaar het nog een half uur is naar de gite de
Longon. Vlak voor de gite staan de bruine koeien van de vacherie al. Er
loopt ook een stier tussen. Die is gelukkig niet in ons geinteresseerd
maar des te meer in een van de dames die hij slaafs achtervolgt. Om half
6 zijn we er; 9 uur onderweg geweest. We zijn nog niet binnen of er barst
een geweldig onweer los. De hagel vliegt horizontaal voorbij de ramen.
Perfect op tijd. Binnen brandt een haardvuur. Tijdens het eten net geplukte
gegrilde paddestoelen gegeten, gemarineerd in olijfolie en zout, heel smakelijk.
Onderwijl vertelt de beheerder over de wolven die hij persoonlijk in het
gebied heeft gezien. (1430 m. geklommem en 900 m. gedaald).
27/8/1999
Gite Longon - St. Sauveur de Tinee
Vandaag alleen maar dalen, van 1900 m. naar 500 m. Schitterend weer.
Gegeten bij Rougios op een mooi alpenweitje (Aigle Royal in de lucht).
Daarna makkelijk dalen naar Roure, prachtig tegen een rotswand gelegen.
Om 15.00 uur in St. Sauveur de Tinee na een steile afdaling met honderd
haarspeldbochten. Tent opgezet bij de camping. Zelf salade gemaakt. Nog
even geld opgehaald bij La Poste.
28/8/1999
St. Sauveur de Tinee - St. Dalmas de Valdeblore
Zeer warme dag. Gelukkig niet superzwaar. Wel continu klimmen uit het
dal van de Tinee. Eerst naar Rimplas. Vervolgens naar La Boline. Daar was
op het plein een dorpsfeest gaande en we werden spontaan uitgenodigd. Er
viel niet aan te ontkomen. Kaas, wijn, heerlijke taarten en pizza's; we
werden helemaal volgestopt.
Daarna was het licht stijgen naar St. Dalmas, doch door de hitte (en
de wijn?) behoorlijk zwaar.
Bij de entree van het dorp een camping a la ferme gevonden. Perfect
geoutilleerd. Mooie bibliotheek met kaarten, gidsen, magazines, wasrekjes,
kookgelegenheid.
Ook nu begint het onweer als we binnen zijn. We kunnen echter onder
een groot afdak met houten banken en tafels de bui afwachten. (800 m. geklommen).
29/8/1999
St. Dalmas de Valdeblore - Vacherie de Collet (GR 52)
We verlaten de GR-5 en pikken nu de GR-52 op en gaan het hooggebergte
in.
Regen, mist en koude wind tijdens de lange klim naar Col Veillos en
Col du Barn. In het begin was het nog wel aardig maar voor de Col Veillos
(na ruim drie uur klimmen) trok het dicht. In dichte mist kruisten we een
schaapskudde terwijl de herder hoog boven ons bevelen schreeuwde naar de
honden. Op weg naar Col du Barn (2450 m.) begaf Tom's paraplu het. Op de
Col du Barn regende het (miezer) en stond een harde wind. Daarom meteen
afgedaald door de prachtige vallon du Barn. Er lopen witte koeien van de
vacherie Collet en er zijn veel bosbessen. Bij de vacherie iets doorgelopen
tot aan Le Germas; een oude jachthut. Daar een plekje voor de tent gezocht.
Het weer is inmiddels opgeklaart; avondzonnetje. Net voordat we de tent
wilden opzetten en het eten maken horen we koeienbellen naderen en worden
voor onze neus zo'n 70 koeien bijeengedreven door een jongen op een crossmotor
en een paar woest uitziende honden. Ze worden allemaal verzameld bij de
hut en tot onze verbazing beginnen ze de koeien met de hand te melken.
We wachten ruim een uur met het opzetten van de tent want we hebben geen
zin om tussen de koeien te gaan slapen. Na het melken wordt de troep inderdaad
richting vacherie gedirigeerd en konden we de tent opzetten (1200m. geklommen
en 600 m. gedaald).
30/8/1999
Vacherie de Collet - Refuge de la Cougourde
Strak blauwe hemel, maar het duurt even voordat de tent in de zon staat.
Daarop gewacht. Pas om 10.30 vertrokken. Na Col de Salese (2030 m.) snel
gedaald naar Le Boreon. De gite waar we wat wilde drinken was dicht; helaas.
Zelf soepje gemaakt. Vanaf Le Boreon eerst even steil klimmen, daarna vlak
door het bos op ca. 1700 m. naar de Vallon du Boreon. Het barst van de
frambozen en we eten ons eraan dicht. Vervolgens een steile klim naar Refuge
de la Cougourde (2090 m.) waar we om 16.30 uur aankwamen. Er is helaas
geen douche. Wel bier. De hut is een enorm lelijk stalen gevaarte. Knalgeel
geschilderd. Ziet er niet uit. Er slapen veel klimmers om de volgende dag
de loodrechte wanden van de Cougourde te beklimmen. (700 m. geklommen en
500 m. gedaald).
31/8/1999
Refuge de la Cougourde- Refuge de Nice
Om 8.00 uur op pad. Mooi weer. Bij de refuge een aantal gemzen gezien.
Vanaf Lac Trecolpas begint de echte klim naar Pas de l' Adres (2448 m.).
Prachtige steile pieken rondom. In 1,5 uur op de pas (350 m. klimmen).
Op die pas is Tom in een half uur naar Col de Fenestre gelopen en terug.
Col ligt op de grens met Italie en je kijkt zo de Argentera in. Het dal
lag in de wolken. Dan afgedaald naar Madonna le Fenestre in een uur. Daar
gegeten. Vervolgens de lange klim naar de Pas du Mt. Colomb (2548 m.) in
iets meer dan 2,5 uur. Helaas trekt het wat dicht waardoor de toppen bijna
niet te zien zijn. Laatste stuk naar de Col is zeer steil. De Col is een
smalle, nauwe doorgang en je kijkt zo de diepte in. Zicht is slecht dus
dalen we meteen af. Super steil over zeer grote blokken. Moeilijk dalen.
Pas 1,5 uur later zijn we bij de stuwdam. Volgens het boekje zou dit in
40 minuten kunnen!? Vlak voor de Refuge Nice staan aan het meer zo'n 10
gemzen te grazen. Mooi gezicht. Bij de hut weer geen warme douche. Dus
dan maar koud gedouched.
Nog steeds laag hangende bewolking (1100 m. geklommen en 550 m. gedaald).
1/9/1999
Refuge de Nice - Refuge de Merveilles
Prachtig weer. Een schitterende etappe naar Refuge des Merveilles. De
klim naar Baisse Basto gaat langs 4 meertjes en dan steil omhoog. Bij een
van de meertjes rusten we wat en zien heel hoog in de verte twee steenbokken
razendsnel onder een wand door rennen. Laatste stuk is moeilijk (2693 m.).
Op de Col is Tom nog even naar een topje gelopen op 2830 m. Afdaling over
grote blokken naar de Vallon de Valmasque alwaar we hebben gelunched. Daarna
nog ongeveer 200 m. omhoog naar de Baisse de Valmasque (2550 m.). Daar
ontvouwt zich de schitterende Vallee des Merveilles. Een parkwachter vraagt
beleefd om de wandel stokken op te bergen want de vallei is een groot beschermd
archeologisch monument. Talrijke meertjes en door het pakijs gladgeschuurde
rotsblokken treffen we aan. Op de gladde blokken zijn figuren en tekeningen
gekerfd uit de Bronstijd. Vooral de kleuren van de rotsen zijn wonderbaarlijk;
oranje, groen en paars maken het een groot schouwspel. We hebben alle tijd
genomen voor de afdaling en kwamen daardoor pas rond 18.00 uur bij de Refuge
aan. Gepraat met een maffe KLM-piloot (die in Fayance woont) en zijn Deense
kennissen. De wijn bleef maar aangedragen worden. De refuge is behoorlijk
groot en beschikt over relatief luxe toiletten en douches, maar weer geen
warm water. (800 m. geklommen en 900 m. gedaald).
2/9/1999
Refuge de Merveilles - Sospel
Laatste dag, tevens de langste. De gids geeft 8 2 uur aan tot Sospel.
We proberen gewoon naar Sospel te lopen en gaan vroeg op pad. Het is een
prachtige strakblauwe hemel. Eerst klimmen we vanaf de hut via een aantal
meertjes door een prachtig rotslandschap naar de Pas du Diable (2400 m.).
Helaas is het fotorolletje vol. Onderweg rent een gems voor onze neus weg.
Vanaf de Pas du Diable is het alleen nog maar omlaag. Eerst naar Baisse
de Cavaline (2100 m.), Col de Raus (2000 m.), Baisse St. Veran (1830 m.).
Toch nog even klimmen naar de forten van Authion op 2080 m. (schitterend
panorama over de gehele Alpes Maritimes). Vervolgens dalen naar Baisse
de Ventabren (1830 m.) en verder, Baisse Finghiere tot Sospel. Nog nooit
zo lang achterelkaar afgedaald !!!
De laatste uren begon het echter te regenen. Tot Sospel (350 m.) is
het niet meer opgehouden en soppend kwamen we na een tocht van 10,5 uur
om 18.15 uur aan. Het water gutste uit onze schoenen. De paden waren veranderd
in snelstromende beken. In Sospel hotelletje genomen waar alles kon drogen.
Lekker in hotel gegeten en vroeg naar bed (500 m. geklommen en 2250 m.
gedaald).
3/9/1999
Sospel - Nice
In een uur met de trein naar Nice gereden na eerst 's ochtends Sospel
te hebben bekeken. 's Middags en 's avonds in Nice rongehangen. Een hotelletje
genomen vlakbij het station en
4/9/1999
Nice - Alphen a/d Rijn
Een hele lange treinreis
