VERSLAG PROVENCE-ZWERFTOCHT 1999


<-- terug / vooruit -->


maandag 25 oktober
Van Aiglun naar Amirat via Le Mas en Gars.

Ook vandaag is het: Jantje huilt, Jantje lacht. Maar gelukkig lacht hij meer. De regen is slechts van korte duur en lang niet zo intens. Gisteren was er een flinke discussie. Volgens de man van de gîte is waarschijnlijk een brug weggeslagen en kunnen we de GR 4 niet lopen. We bekijken de alternatieven, maar besluiten toch de oorspronkelijke route te volgen en als het echt niet mogelijk is de rivier over te steken, via een doodlopend pad en een stuk struinen een omweg te maken.

Vertrekken in de regen in de richting van de kloof van Aiglun
[Vertrekken in de regen in de richting van de kloof van Aiglun]

Maar onderweg worden we staande gehouden door twee andere gasten van de gîte.  Het is niet verantwoord! We nemen dit ter harte en lopen het asfalt-alternatief naar le Mas. Geen Horeca, maar een aardig Duits stel, die in een kapel wonen, willen wel koffie voor ons zetten. De man laat vol trots zijn huis zien. Hij  is bezig met een verbouwing en laat de tekening van de entresol zien. Aan de muur hangen interessante kunstwerken.

Lilian

De kloof van Aiglun
[De kloof van Aiglun]

Zo slecht als gisteren - wat de regen betreft - was het vandaag gelukkig niet. Het regende wel, maar gelukkig niet constant.

De rivier de Esteron
[De rivier de Esteron]

Op advies van de eigenaar van de Auberge te Aiglun over de asfaltweg naar de brug over de kloof gelopen, vervolgens wilden wij de GR 4 oppikken bij het gehucht Les Tardons. Daar stond langs de asfaltweg een vrouw in de auto op ons te wachten: zij had ons gisteren al gezegd dat wij de GR 4 beter niet konden nemen omdat de brug over de Estéron ten zuiden van Collongues vernield zou zijn. Zij had gebeld met mensen uit Collongues, en zij hadden dit bericht bevestigd. Heel vervelend voor ons, want wij moeten onze route wijzigen.

Na een kopje koffie vertrekken we uit Le Mas
[Na een kopje koffie vertrekken we uit Le Mas]

Besloten om via de asfaltweg (helaas helaas) van Les Tardons naar het gehucht Le Mas (herberg, zag er gesloten uit) te lopen en daar het pad omhoog naar de pas (circa 1400 m.) op de Montagne de Charamel te nemen.  In Le Mas werd ons door twee Duitsers koffie aangeboden.

Terugblik op Le Mas
[Terugblik op Le Mas]




verslag door Lilian, Margriet en Ellen; foto's Ellen en Margriet