Deze dag is het de hele tijd zonnig weer! Vandaag is er een keuze-mogelijkheid - een deel van de groep loopt een korte en rechtstreekse route van Cuébris naar Ascros, een ander deel gaat via La Canéa en de top van de Monte Brune naar Ascros.  [Foto van de groep die rechtstreeks is gelopen. Pauze ergens tussen Cuebris en Ascros, met Mirjam bij een steen. Foto Margriet] De groep die de langere route neemt daalt eerst af naar de Vallon de Clapoure beneden het dorp. Daar bewonderen we de kloof van Cuébris. Vervolgens klimmen we omhoog - mooi slingerend bospad - naar Darne Pensa en vervolgen over een halfverharde weg de route naar de Olivet supérieur (de hoge olijfboomgaard). We lopen hoog langs de kloof van de Ruisseau de Canéa en bewonderen de rotsband die de kloof van west naar oost kruist.  [De Canea-kloof met in de verte de Mont Brune]  [Rots in de Canea-kloof] Vervolgens klimmen we oostelijk langs de rotsband omhoog naar de Caïnéa-ruïnes en naar de Vé Gautier (nabij kruis), waar een paar huizen staan. Hier gepauzeerd in het zonnetje. Water was hier niet te vinden.  [Pauzeren in het zonnetje bij Vé Gautier] Onze weg omhoog vervolgd. Onder de Mont Brune rechtsaf geslagen, we raken de gele markering kwijt en volgen nu een blauwe (soms groene) markering. Dat blijkt niet de beoogde route te zijn. Ons pad loopt onder de Rocca Blanca door naar het oosten en komt uit bij het verlaten gehucht Sébairons. Deze vergissing blijkt wel een héél mooie route te zijn, we genieten van het uitzicht.  [Het spannende wandelpad in oostelijke richting]  [Terugblik vanaf Sébairons op het pad] Enkele steile passages met losliggend gruis. Van Sébairons via een buitengewoon mooie wandelroute door blinkend witte kalksteen (dolomiet?) naar de Baisse des Collettes (1269 m.).  [Wandelroute door de witte rotsen]  [De witte rotsen, een hoogtepunt van de wandeling] Vervolgens omhoog naar de Mont Brune (1518 m.), vanaf deze top een mooi uitzicht. De top zelf is een teleurstelling: hij is bezaaid met schapekeutels. Aardige graatwandeling (rechts ligt diep beneden ons - op circa 300 m. - het dal van de Var). Het pad loopt om de top van Le Pella (1383 m.) heen, dan krijgen we het dorpje Ascros in zicht dat in de schaduw van de bergwand ligt.  [Uitzicht vanaf de graat ten oosten van de Mont Brune, in de verte is de Mercantour te zien] In Ascros ontmoeten we de drie wandelaars die de korte route hebben gevolgd. We worden hartelijk door de ferme/auberge ontvangen. In het dorp inkopen gedaan in het winkeltje. De ferme/auberge zet ons een goede maaltijd voor, en met name voor de vleeseters was het luxe met grote hoeveelheden eend. Ellen |