Aan de hand van het horloge/hoogtemeter van Margriet, weten we van elk kwartier wat de hoogte was.

Het was een dag van lange pauzes. na een uur lopen, anderhalf uur koffieleuten met chocola op een mooi plekje even buiten Auvare.

Auvare wordt wederom bewoond door slechts enkele mensen, die bovendien het hele dorp bezitten. Mirjam en Ellen hebben met hen gesproken (Hollandse voorouder) en werden op de koffie genodigd. Echter, wij waren doorgelopen om de blaffende honden te ontlopen. Helaas. Dan weer verder door een bijzonder gruizig landschap.

Deze GR 510 is nieuw. Op de kaart staat nog de oude route over asfalt, maar deze gemarkeerde route uit het boekje is veel mooier.

We strijken neer voor de lunch, maar waar is Leendert? Sanitaire stop? Neergestort? Nee, dit duurt te lang. Na twee sneetjes trek ik mijn schoenen weer aan en loop terug. Bij een bocht wordt het allemaal duidelijk. Leendert heeft de GR gevolgd, en wij zijn en-groupe verkeerd gelopen. Carla komt me tegemoet en besluit om alvast naar La Croix sur Roudoule te lopen, omdat Leendert daar zeer waarschijnlijk zit. Ik geef haar een stuk brood mee, maar ze vergeet het beleg. Ik eet nog wat en ga Carla met het beleg achterna. Het pad maakt een grote zigzag door het bos. Voor het eerst kom ik een paar wandelaars tegen. Even later heb ik uitzicht en zie twee figuurtjes in de verte. Ik zwaai. Even later zijn we herenigd. Leendert had de wandelaars gesproken. Hij vertelde dat hij de groep kwijt was en mocht hun kaart bestuderen. Zo wist hij dat híj goed zat en wij ’n keer langs moesten komen. Hij vraagt de wandelaars  ons te waarschuwen, mochten zij de ons tegen komen. Leendert heeft lang gewacht op deze strategische plek, maar na enige tijd zag hij het witte T-shirt van Carla, "De ster van Bethlehem". Hij smult van een stokbrood brie, gezeten bij de hondenpoep.