|
Als finale loopt de route door een imposante rotspartij die vlak boven Puget-Theniers ligt.  ["Rotsen boven Puget-Theniers. Foto Margriet] Door olijfboomgaarden dalen we af naar Puget, dat verder een weinig opzienbarend stadje is. In de plaatselijke pizzeria ons in afwachting van de trein tegoed gedaan aan heerlijke salades en (dat geldt alleen voor mij) aan pizza. Het treintje, de "Train des Pignes" dat wij omstreeks drie uur ‘s-middags in Puget-Theniers nemen is een klassiek klein boemeltje. Wie denkt dat het trajekt ten oosten van Puget-Theniers langzamerhand in een wat lieflijker gebied komt, vergist zich danig. Langs het raam van het boemeltje passeren een aaneenschakeling van rotswanden, ravijnen en adelaarsnestdorpjes. Ik vraag me af waar de mensen hier vroeger van hebben geleefd, het ziet er allemaal erg onherbergzaam uit. Op een gegeven moment lopen de spoorlijn en de weg door een kloof, samen met de rivier, en is er geen enkele bebouwing te zien. Pas vlak voor Nice wordt het dal ruimer en is er overal bebouwing te zien. Onderweg moeten we ook nog een stukje met de bus, omdat een paar jaar geleden de spoorlijn beschadigd was, en het geld ontbreekt voor de reparaties van het spoor. Tja, en dan is het weer voorbij met de pret. We zijn in Nice, en daar begint de terugreis naar Nederland pas echt. We kunnen met voldoening terugkijken op een geslaagde zwerftocht in een verrassend gebied. Ellen OPMERKING: |