Pad van Le Mas naar Amirat bleek ook erg de moeite waard te zijn. Eerst naar de pas op 1400 m., vervolgens afgedaald door boshellingen naar het dorpje Gars (circa 700 m.).

[Pauze tussen de herfstkleuren boven Le Mas]

[Nu ligt Le Mas heel ver in de diepte]

[Nabij de pas]

[Aan de andere kant van de pas: uitzicht op Gars en de woeste Esteron-rivier]

Genoten van alle uitzichten. Vervolgens - na een stopje - door de kloof bij Gars de GR 510 opgepikt, door een fascinerend gebied, naar Saint-Jeannet.

[Overstromingen bij Gars]

[Pauze in Gars]

Terrein met onder andere gruishellingen (leisteen?) en diepe kloven. Vanaf Saint-Jeannet stukje langs de asfaltweg gelopen naar Amirat (het gehucht Les Agots). Een koude en ongezellige gîte, die echter wel over een open haard beschikte, en waar we ook eten kregen van de gîte. (Hoewel we er best hadden kunnen koken, er was een keuken aanwezig.)

Ellen

[Terugblik op Gars]

[Klimmetje boven Gars]

[De gite d'etape van Amirat]