|
We dalen af naar Puget Rostang en belanden wederom in een Frans dorp,
met aan elkaar geplakte huisjes. De gîte ligt beneden in en lommerrijke
oase aan een beekje. De gîte is vreselijk. Het is een soort ziekenzaal.
Gelukkig hebben ze bier, dan lust ik nu wel met dit warme weer.
Ellen en Margriet storten zich op het eten, maar het wil niet. De electrische
kookplaat werkt niet goed; de pannen zijn te klein. Onze branders worden
in de strijd geworpen en tegen achten zitten we achter een heerlijke salade,
linzen, rijst en ratatouille. Wat zijn we allemaal stil. Is er geen wijn?
Leendert probeert het met een sterk verhaal, maar er komt geen vervolg.
We maken nog een avondwandeling door de stad. Wonen hier nog wel mensen?
Slechts een enkel venster is verlicht.
Ascros – Touët – St. Julien - Puget =
1100 - 300 - 1256 - 850
Lilian
Vandaag opnieuw goed weer, al is het niet zo stralend als gisteren.
Van Ascros afgedaald naar het dal van de Var en het plaatsje Touët-sur-Var.
Ook weer mooie wandeling al is het zwaar voor de knieën, want we dalen
van 1000 m. naar circa 300 m. Hier gepauzeerd, boodschappen gedaan en wat
gedronken.
Stukje langs de asfaltweg naar het westen gelopen. Vervolgens
een klein stukje over het asfalt het dal van de Gorges Inferieures de Cians
in, waar wij een wandelpad omhoog naar het Plateau de Dina nemen. Mooie
zigzagweg door de helling, maar wel in de hitte! Bij een kapelletje (Chapelle
Saint-Joseph) gepauzeerd. Wij bereiken het Plateau de Dina, inmiddels zijn
we Carla kwijt geraakt, die vooruit is gerend. Wij pauzeren op de rand
van het Plateau opnieuw. Als wij de weg over het plateau vervolgen komen
wij langs een boerderij waar wij vragen of er een wandelaarster is gezien.
 [Boerderij op het Plateau de Dina]
Dat wordt bevestigd, wat betekent dat Carla nog voor ons uit loopt. Het
plateau heeft een bijzondere sfeer - ruig en verlaten. Op een wegwijzer
vinden we een briefje van Carla waaruit blijkt dat ze ons ongeveer een
kwartier voor is. Iets verder op zien de voorsten van de groep haar lopen,
en hebben we de club weer bij elkaar. Gepauzeerd bij de Chapelle de Saint-Julien.
 [Pauzeplek bij de St. Julien-kapel]
Er hangt nevel in de dalen. Onze weg vervolgd en afgeslagen naar Puget-Rostang.
 [De gruishellingen nabij Puget-Rostang]>
De halfverharde weg daalt door woeste gruishellingen af naar Rostang, waar
wij worden ontvangen door de Auberge de Riou (aan de onderkant van het
dorp gelegen).
 [Het dorp Puget-Rostang. Foto Margriet]
Rostang is een verlaten klassiek Provençaals bergdorpje.
Met enige moeite zelf gekookt in de gîte bij de herberg.
Ellen
|